Bagna Węglowe — gęstwina i cień
Duszący obszar moczarów z ukrytymi jamami i śpiącymi gadami spowalnia każdy ruch i pożera prowiant. Bezpieczny nocleg, trudna trasa dziennikowa.
slad-w-triasie.run
$ ./slad-w-triasie --boot
Świat
Cztery ekosystemy sprzed sześćdziesięciu pięciu milionów lat — każdy rządzi się własną logiką, każdy może pochłonąć ekspedycję bez ostrzeżenia.
Kości na wierzchu czy skryta gęstwina
Kanion Białych Kości i Las Skrzypów Olbrzymich reprezentują dwa przeciwne podejścia do eksploracji: kanion nagradza odwagę fosylami na każdym kroku, ale jego otwarta struktura skalna przyciąga drapieżniki, które wyczuwają zapach zbieranych próbek z odległości. Las oferuje ukrycie w pionowych gąszczach trzydziestometrowych paproci, lecz orientacja jest tam tak trudna, że wielu Ekspedytorów gubi właściwą ścieżkę, tracąc prowiant na powrocie do trasy. Wybór między tymi dwiema lokacjami to wybór między ryzykiem ujawnienia a ryzykiem dezorientacji — i każde ma swoją cenę w zasobach.
Świat Śladu w Triasie
Cztery ekosystemy. Jedna prawda.
Trzy frakcje toczą spór o to, czy praświat w ogóle powinien być poznany — a Ekspedytor stoi między nimi z notatnikiem i pustym żołądkiem.
Wulkaniczne Równiny — prędkość i ryzyko
Otwarta przestrzeń z gorącymi źródłami i popielną mgłą to najszybsza trasa przez praświat — i jedyne miejsce, gdzie Ekspedytor jest widoczny ze wszystkich stron jednocześnie.
Las Skrzypów Olbrzymich — ukrycie i dezorientacja
Trzydziestometrowe paprocie tworzą pionowy gąszcz idealny do ukrycia, trudny do nawigowania. Ekspedytor może tu zniknąć — albo zaginąć na zawsze.
Kanion Białych Kości — wiedza i niebezpieczeństwo
Sucha formacja skalna z fosylami na każdym kroku to eldorado Ekspedytora i raj dla drapieżników. Rzadkie próbki są tu gęste jak nigdzie indziej — podobnie jak zagrożenia.
Świat Śladu w Triasie
Świat
Jak cykl dobowy zmienia charakter lokacji?
Każda lokacja ma odrębne zagrożenia nocne i dzienne — Las Skrzypów Olbrzymich jest względnie bezpieczny w dzień, ale nocą wypełnia się drapieżnikami reagującymi na ruch i dźwięk. Zmiana pory dnia modyfikuje też dostępność węzłów: niektóre ścieżki są przejezdne wyłącznie przy świetle słonecznym, inne otwierają się dopiero po zmroku.
Czym różni się Kanion Białych Kości od Lasu Skrzypów?
Kanion to otwarta, ryzykowna arteria — szybka trasa z widocznym horyzontem, podatna na Trzęsienie Warstw i bez miejsc do ukrycia. Las Skrzypów Olbrzymich oferuje gęste schronienie i bogate w ślady kopalne podłoże, ale każde odchylenie od ścieżki kosztuje dodatkowy prowiant z powodu trudnego terenu.
Czy frakcje fizycznie zmieniają lokacje na mapie?
Tak — obecność Straży Sedymentu w danym rejonie może zablokować formacje kartograficzne specjalnymi oznaczeniami, uniemożliwiając ich skatalogowanie bez wcześniejszego uzyskania przepustki frakcyjnej. Archiwum z kolei instaluje tymczasowe punkty zaopatrzenia w lokacjach, które wcześniej wyglądały na zupełnie puste.
Co to są formacje kartograficzne i dlaczego są ważne?
Formacje kartograficzne to unikalne struktury geologiczne i biologiczne rozrzucone po praświecie — odciski stóp olbrzymów, warstwowania skalne, skamieniałe gniazda — które po zebraniu trwale wypełniają Atlas Triasu. Każda skatalogowana formacja odblokowuje nowe dane dostępne dla wszystkich przyszłych Ekspedytorów, tworząc rosnącą sieć wiedzy o świecie.
Dlaczego Straż Sedymentu chce powstrzymać kartografię?
Straż wierzy, że zapisanie praświata w Atlasie zaburzy naturalny porządek epok i wywoła konsekwencje, których Archiwum nie jest w stanie przewidzieć. Dla gracza oznacza to, że im bardziej wypełniony atlas, tym aktywniej Straż blokuje dostęp do kluczowych formacji i punktów trasy.
Jakie są cztery główne lokacje i ich wpływ na prowiant?
Cztery ekosystemy to: Kanion Białych Kości, Las Skrzypów Olbrzymich, Bagna Siarczkowe i Plateau Czerwonego Piasku — każdy z inną logiką zużycia zapasów. Bagna pochłaniają prowiant najszybciej z powodu trudnego terenu i toksycznych oparów, podczas gdy Plateau pozwala na szybki przemarsz, ale oferuje najmniej zasobów do uzupełnienia.
Praświat nie był spokojny. Był głośny, parny i bezlitosny — i każdy jego centymetr domaga się opisu.
Dziennik Ekspedytora, Archiwum Kopalnych Śladów
Straż Sedymentu wierzy, że katalogowanie śladów kopalnych nie jest odkryciem — jest ingerencją, która zaburza coś, czego nauka jeszcze nie rozumie. Ich operacje w terenie skupiają się na niszczeniu oznaczeń kartograficznych, blokowaniu tras do formacji z fosylami i tworzeniu dezinformacji w obiegowych mapach krążących między Ekspedytorami. Dla gracza Straż Sedymentu to nie tylko frakcja do negocjacji lub ominięcia — to pytanie o to, czy kompletny Atlas Triasu jest naprawdę celem, który warto osiągnąć za każdą cenę.
Rdzeń postępu
Ślady kopalne łączą świat z nauką
System śladów kopalnych to mechanizm, który zamienia każdą ekspedycję w cząstkę większego projektu badawczego: zebrane próbki, zmapowane formacje i zaobserwowane gatunki trwale wypełniają Atlas Triasu, zmieniając dostępne informacje dla wszystkich kolejnych Ekspedytorów. To nie są punkty doświadczenia — to realne dane o ekosystemie, które ujawniają nowe warstwy loru i otwierają ścieżki wcześniej niewidoczne na proceduralnych mapach. Śladowe kopalne są jedyną rzeczą, którą praświat oddaje chętnie — wszystko inne trzeba wyrwać siłą lub sprytem.
Świat
Uzupełnij AtlasŚwiat Śladu w Triasie to cztery niepodobne do siebie ekosystemy, w których każdy krok zostawia historię — i każdy błąd może być ostatnim.
- Szczegółowy opis czterech lokacji jako osobnych ekosystemów z własną logiką
- Zagrożenia jako naturalne elementy świata, nie tylko przeszkody mechaniczne
- Trzy frakcje kształtujące politykę praświata i dostęp do wiedzy
- Dynamika doby — dzień i noc zmieniają charakter każdej lokacji
- Atlas Triasu jako cel łączący eksplorację z fabułą
Atlas Triasu nigdy nie będzie kompletny. Ale każda wyprawa przybliża go o jeden krok.